سنجش اخبار چون بر تو رسد ز دوستان اخبارى * زان گفته مكن بهر كجا اظهارى گوينده كه بر تو گفت سنجيد در آن * هم نيست ترا بيان آن اجبارى اعقلوا الخبر اذا سمعتوه عقل ( إلخ ) چون خبرى بشما رسيد و يا نقل و حكايتى را شنيديد در آن بيانديشيد و بگفته ديگران اكتفا نكنيد و در هر جاى از آن سخن نگوئيد چنان كه گوينده‌اى كه به شما آن خبر را داده است در آن گفته‌ها انديشيده و آن گفته‌ها را سنجيده و يا از روى نادانى و خود شيرينى گفته است و نيز او گفته خويش را از شما كه شنونده وى مى باشيد بهتر بداند و از روى دليلى بيشتر كه آورده شد بر زبان رانده است و عاقل و خردمند پس از شنيدن خبر راوى و گوينده خبر نمى باشد و بيان نكند شنيده‌اى را كه در او نسنجيده و ندانسته است زيرا گفتن سخنى كه فقط اخبارش به گوش رسيده است زيان فراوان ببار آورد و انسان را دچار مشكلات مى نمايد . پس : اگر پيامى و اخبارى بر تو رسيد بهر كس مگو و از آن سخن كه شنيدى و فقط گوينده‌اى و يا از زبان چند نفر شنيده‌اى بيان مدار چنان كه گوينده‌اى كه بر تو گفته است ميداند و يا ندانسته گفته كه باز آن سخن خويش را سنجيده است كه بر تو اجبارى نباشد گفتن آن بر كسى ،